Czarownica z Konotopu

Ta sama "Czarownica z Konotopu" z opowieści Hryhorija Kwitki-Osnowianenki, na którą bilety rozchodzą się błyskawicznie!

Pierwszy i jak dotąd jedyny wyjazdowy spektakl w Krakowie!

"Czarownica z Konotopu", ta sama sztuka teatralna, która wywołała poruszenie na Ukrainie i w społeczności międzynarodowej. Spektakl, wystawiony w Kijowie w 2023 roku, już w czasach wojny, w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym im. Iwana Franki, w reżyserii Iwana Urywskiego, oparty na klasyce literatury ukraińskiej.

„Czarownica z Konotopu” łączy elementy ukraińskiego folkloru i mistycyzmu ze współczesnymi kwestiami społecznymi i politycznymi. Spektakl kwestionuje tradycyjne stereotypy dotyczące czarownic, poruszając tematykę siły i niezależności kobiet. Odnosi się także do strachu i przesądów, historycznego prześladowania i ucisku kobiet, zwłaszcza w kontekście norm społecznych i obyczajowych. 

Reżyser sztuki wybrał innowacyjne podejście, łącząc autentyczne ukraińskie tradycje z nowoczesnymi metodami i stylami teatralnymi. Spektakl korzysta z minimalistycznej scenografii, w której każdy element dekoracji ma szczególne znaczenie symboliczne, a przestrzeń sceniczna w pełni wypełnia się grą aktorską, oświetleniem i efektami dźwiękowymi – co całkowicie pochłania widza.

„Dla mnie głównym tematem był wybór między dwiema siłami – Światłem i Ciemnością. W globalnym sensie, ale ten wybór może być znacznie szerszy i bardziej zróżnicowany. W opowieści obecna jest historia miłości i poczucie nieuchronnej wojny. Jest także wiele różnych podtematów, które rezonują z naszymi problemami. W dziele zawartych jest wiele sensów politycznych, życiowych, duchowych...

Człowiek bez Wiary przestaje być Człowiekiem, stając się pionkiem, który nie jest w stanie ani zmienić swojego życia, ani przeciwstawić się temu, co dzieje się wokół.

Bardzo interesujący i głęboki jest także temat kataklizmów, które mają miejsce w przyrodzie – susza „czarownice ukradły deszcze i rosy”. To również pewna metafora, która moim zdaniem wiąże się z dzisiejszymi światowymi zjawiskami nadprzyrodzonymi: jak trzęsienia ziemi, powodzie, tsunami, które mają miejsce w różnych częściach globu.

Możliwe, że to także wpływ utraty Wiary i początek zagłady planety, i ludzkość powinna zastanowić się, co się z nami wszystkimi dzieje?” (Iwan Urywski)

Ważnym aspektem spektaklu są jego elementy wizualne i dźwiękowe: muzyka i dźwięki tworzą efekt mistyczny, a projekcje świetlne i cienie wzmacniają atmosferę tajemniczości.

Spektakl otrzymał mieszane recenzje i reakcje zarówno od krytyków, jak i od publiczności. Niektórzy uważają, że odważnie porusza ważne tematy, podczas gdy inni krytykują go za nadmierną eksperymentalność. Wszyscy jednak zgadzają się, że „Czarownica z Konotopu” jest ważnym i nieocenionym wkładem w rozwój i zrozumienie współczesnego teatru ukraińskiego, który stara się przemyśleć tradycyjne narracje kulturowe i odkrywać nowe znaczenia społeczne.

„Czarownica z Konotopu” w tej inscenizacji to pewien format odrodzenia i odnowy kulturowej na Ukrainie. Odzwierciedla głębokie zmiany, jakie zachodzą w społeczeństwie ukraińskim, gdzie sztuka staje się ważnym narzędziem do zrozumienia przeszłości i poszukiwania nowych tożsamości pod wpływem współczesnych wydarzeń i wyzwań społecznych. Sztuka ta demonstruje również rosnącą pewność siebie ukraińskich artystów w zdolności wpływania na dyskusje kulturowe zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym.

To coś więcej niż tylko spektakl – to zjawisko kulturowe, które odzwierciedla złożone i wielowarstwowe procesy zachodzące we współczesnej Ukrainie. Łączy elementy przeszłości i teraźniejszości, folkloru i współczesnej dramaturgii, tworząc nowy, unikalny głos w ukraińskim teatrze.